Narządu równowagi

Badanie wideonystagmograficzne (VNG)

Badanie wideonystagmograficzne (VNG) jest badaniem wykorzystywanym w diagnostyce zawrotów głowy. Pobudzenie lub zmiany chorobowe układu równowagi decydują o wystąpieniu dwóch objawów: oczopląsu i zaburzeń równowagi (zawroty głowy są jedynie objawem subiektywnym). Dzięki rejestracji ruchu gałek ocznych w badaniu VNG przez bardzo czułą wideokamerę można diagnozować oczopląs. Badanie polega na śledzeniu ruchu punktów świetlnych kamerą umieszczoną w specjalnych goglach. Niektóre próby wykonuje się w różnych pozycjach ciała, inne z kolei polegają na celowym pobudzaniu błędnika poprzez wlewanie naprzemiennie ciepłej i zimnej wody do uszu.

Badanie VNG składa się z kilkunastu zróżnicowanych testów pozwalających na pełną diagnostykę:

W trakcie wykonywania poszczególnych prób u pacjenta mogą wystąpić zawroty głowy, nudności i wymioty. Badania nie można przeprowadzić u pacjentów niewidomych lub z uszkodzoną błoną  bębenkową.

 Przygotowanie do badania:


Badanie elektronystagmograficzne (ENG)

Alternatywą do badania VNG jest badanie elektronystagmograficzne (ENG). Polega ono na ocenie oczopląsu, który jest objawem zaburzeń narządu przedsionkowego. Oczopląs rejestruje elektronystagmograf – urządzenie połączone z komputerem oraz z elektrodami umiejscowionymi na czole i skroniach osoby badanej. Badanie VNG i ENG różnią się od siebie jedynie zastosowaną metodą wykrywania ruchów gałek ocznych, której wybór uzależnia się od predyspozycji wiekowych i fizycznych Pacjenta. W badaniu VNG wykorzystuje się wideogogle, a w ENG stosuje się żelowe elektorody.