Badań słuchu

Audiometria tonalna

Badanie to umożliwia określenie wielkości ubytku słuchu. Stosuje się w nim dźwięki o określonej częstotliwości (tj. wysokość tonu) i natężeniu (tj. głośności). Jest to badanie przeprowadzane przy współpracy z Pacjentem i pozwala na wstępne określenie charakteru i głębokości niedosłuchu. Badanie przeprowadza się zarówno na drodze przewodnictwa powietrznego (dźwięki podawane przez słuchawki zakładane na uszach Pacjenta), jak i przewodnictwa kostnego (dźwięki podawane za pomocą słuchawki kostnej zakładanej za uchem badanego). Celem badania jest ustalenie progu słuchu, tj. minimalnego natężenia dźwięku, które słyszy Pacjent. Wynikiem badania jest wykres – audiogram z krzywą progową słyszenia dla przewodnictwa powietrznego i kostnego.

Jest to jedno z prostszych i najczęściej wykonywanych badań słuchu, dostarczające cennych informacji na temat narządu słuchu. Nie jest wymagane specjalne przygotowanie Pacjenta do badania. Badania nie udaje się przeprowadzić u małych dzieci.

Audiometria mowy

Badanie to określa zdolność rozumienia mowy przy różnym jej natężeniu przy pomocy odpowiednio dobranych testów słownych (list wyrazów i cyfr). Podczas badania Pacjent słucha słów ułożonych w listy podawanych z różnym natężeniem dźwięku. Zadaniem Pacjenta jest powtórzenie tego, co usłyszał. Wynikiem badania jest wykres z krzywą, która pokazuje procent właściwie zrozumianych słów przy określonym poziomie głośności sygnału mowy.

Nie jest wymagane specjalne przygotowanie Pacjenta do badania poza oczyszczeniem ucha z zalegającej woskowiny i ewentualnych ciał obcych. Badania nie udaje się przeprowadzić u małych dzieci.

Audiometria

w wolnym polu dźwiękowym

Badanie to określa zdolność rozumienia mowy przy różnym jej natężeniu. Przeprowadza się je przy użyciu głośników podłączonych do audiometru, umieszczonych w odległości około 1 m po obu stronach badanej osoby. Zadaniem Pacjenta jest powtarzanie słów, które usłyszał z głośników. W tym celu wykorzystuje się testy słowno-liczbowe. W wyniku badania uzyskuje się informację o stopniu  rozumienia mowy. Badanie to  pozwala m.in. na ocenę skuteczności dopasowania aparatów słuchowych i implantów.

Nie jest wymagane specjalne przygotowanie Pacjenta do badania poza oczyszczeniem ucha z zalegającej woskowiny i ewentualnych ciał obcych.

Tympanometria

Tympanometria to bezinwazyjne i bezbolesne badanie ucha środkowego, polegające na ocenie ruchomości (podatności) błony bębenkowej. Dzięki niemu możliwa jest natychmiastowa ocena kondycji ucha środkowego. Tympanometrię można wykonać u wszystkich dzieci, bez względu na wiek. Dzięki temu badaniu rozpoznanie patologii, takich jak wysiękowe zapalenie ucha, czy upośledzenie funkcji trąbki słuchowej jest dużo łatwiejsze i szybsze. Badanie polega na wprowadzeniu do ucha Pacjenta specjalnej gumowej oliwki. Podczas badania rejestrowane są zmiany ciśnienia w przewodzie słuchowym zewnętrznym, które powodują wychylenia błony bębenkowej. Nieprawidłowości w wychyleniach rejestrowane są przez tympanometr, bez konieczności współpracy z Pacjentem. Badanie trwa około 5 minut, a po jego zakończeniu Pacjent otrzymuje wydruk z wynikiem badania.

Pacjent przed badaniem powinien oczyścić przewód słuchowy z nadmiaru woskowiny i ewentualnie ciał obcych.

 

Otoemisja akustyczna

Badanie otoemisji akustycznej – jest metodą, która pozwala na ocenę stanu i funkcji samego ślimaka. Wyniki nieprawidłowe mogą sugerować niedosłuch i wymagają dalszej diagnostyki audiologicznej. Pacjent z podejrzeniem niedosłuchu, u którego należy wykonać badanie, kierowany jest do dźwiękoszczelnego pomieszczenia. Pacjentowi w pozycji siedzącej (za wyjątkiem bardzo małych dzieci, którym badanie przeprowadzane jest w pozycji leżącej w czasie snu), umieszcza się w uchu sondę pomiarową. Sonda składa się z głośnika nadającego dźwięk i czułego mikrofonu odbierającego sygnały ze ślimaka. Sonda pomiarowa połączona jest z aparatem przetwarzającym dane oraz z komputerem, na którym rejestrujemy wynik w postaci wykresu.

Przed badaniem ważne jest  oczyszczenie przewodów słuchowych dziecka tak, by nie znajdowała się tam zalegająca wydzielina. W przypadku bardzo małych dzieci zalecane jest wykonanie badania w czasie snu ze względu na dużą czułość urządzeń pomiarowych, konieczna jest cisza.

 


 

Przesiewowe badanie słuchu (RETEST)

Badanie skierowane jest do  niemowląt, które znajdują się w grupie ryzyka uszkodzenia słuchu ze względu na wystąpienie określonych czynników ryzyka uszkodzenia słuchu i/lub ze względu na nieprawidłowy wynik pierwszego badania przesiewowego, przeprowadzanego na oddziale noworodkowym. Badanie RETEST jest powtórnym badaniem słuchu  niemowląt metodą otoemisji akustycznej, ewentualnie z  audiometrią impedancyjną (tympanometria). W przypadku nieprawidłowego wyniku zaleca się poszerzenie diagnostyki audiologicznej o badanie BERA (ABR).

Badanie jest przeprowadzane w specjalnie przygotowanej do tego pracowni. Na RETEST składają się dwa badania:

Przygotowanie do badania małego dziecka:

Dziecko podczas badania powinno spać. Płacz i niepokój małego Pacjenta uniemożliwiają otrzymanie wiarygodnych wyników.
Nasze propozycje ułatwienia przeprowadzenia badania:


Poszerzona diagnostyka słuchu (BERA)

Badanie BERA (ABR) – badanie słuchowych potencjałów pnia mózgu. Może być wykonane u każdego pacjenta bez względu na wiek. Badanie jest obiektywne, nieinwazyjne i precyzyjnie określa miejsce uszkodzenia słuchu w obrębie drogi słuchowej. W Medicus Clinic Dolnośląskim Centrum Laryngologii badanie stosowane jest w ocenie progu słyszenia oraz diagnostyce różnicowej zaburzeń słuchu.

Pacjent badany jest w pozycji leżącej na wznak. Przygotowanie pacjenta do badania polega na umieszczeniu czterech żelowych elektrod powierzchniowych w odpowiednich miejscach na głowie Pacjenta: dwóch na czole oraz po jednej za prawym i lewym uchem. W celu przygotowania pacjenta do badania stosuje się: delikatny peeling medyczny czoła i miejsc za uszami. Następnie umieszcza się Pacjentowi wewnątrzuszne słuchawki, w których Pacjent słyszy sygnał akustyczny. Badanie jest nieinwazyjne i całkowicie bezbolesne. Końcowym etapem badania BERA/ABR niezależnie od jego wyniku jest konsultacja lekarska, podczas której laryngolog omówi z pacjentem wynik badania.

Badanie BERA/ABR jest badaniem trudnym technicznie i wymagającym specjalnych warunków akustycznych. Trwa kilkadziesiąt minut. Na jakość badania, a czasem wręcz możliwość wykonania wpływa zachowanie Pacjenta. Dlatego najlepiej przeprowadzać je w czasie snu. Jest to szczególnie istotne w czasie badania dzieci. Warto ustalić badanie na godziny, w których w czasie dnia dziecko zwykle śpi lub w dniu badania obudzić dziecko wcześnie by zasnęło w pracowni.

Przygotowanie do badania małego dziecka:

Wymaga się, aby dziecko z podejrzeniem niedosłuchu, szczególnie kilkumiesięczne, badane było w śnie naturalnym. Badanie dziecka podczas snu umożliwia otrzymanie wiarygodnego wyniku z niską liczbą zakłóceń pomiarowych. U dzieci starszych (od ok. 6 roku życia) oraz osób dorosłych zaleca się również sen naturalny – dopuszcza się jednak stan czuwania. Jeżeli badanie jest niemożliwe  do wykonania ze względu na niepokój pacjenta, proponuje się, aby kolejna próba badania odbyła się w śnie wywołanym farmakologicznie. W przypadku małych dzieci:

Przygotowanie do badania osoby dorosłej:

Wymaga się, aby Pacjenci skierowani na badanie BERA (ABR), pojawili się z oczyszczonym przewodem słuchowym z nadmiernej woskowiny i ewentualnych ciał obcych.